د. رياضيات و نجوم هلنيستي و رومي
راجع به يامبليخوس و خالكيديوس يادداشت مرا در فقرهٴ ج ببينيد.
سرنوس
سرنوس آنتينويايي1 در سدهٴ چهارم برآمد، احتمالاً پس از پاپوس و پيش از تئون اسكندراني.
رياضيدان رومي. دو رسالهٴ او در دست است: مقاطع استوانهاي (33 مسئله) و
مقاطع مخروطي(69 مسئله). در اولي او نشان داده است كه مقطعهاي قايم استوانه اساساً با مقطعهاي قايم مخروط فرقي ندارد. خاصيت دسته خط توافقي2 بهطور ضمني ذكر شده است.
پاپيروس رياضي شمارهٴ 621 ميشيگان. اين پاپيروس را كه مقدم بر پاپيروس اخميم است (نك نيمهٴ دوم سدهٴ ششم) ميتوان عجالتاً در سدهٴ چهارم قرار داد. براي چاپ قسمتي از آن نك L.C. Karpinsky (ايسيس، ج 5 ، ص 20 - 25 ، به صورت عكسي، 1923). اين پاپيروس حاوي مسائل متعددي است كاملاً شبيه آنچه در رسالههاي مصري قديم و در پاپيروس اخميم ديده ميشود. ((از لحاظ ملاحظهٴ رشد فن محاسبات يوناني، علمي كه راجع به آن اطلاعات ناچيزي به ما رسيده، اين سند داراي اهميت واقعي است. در رابطهٴ كامل اين سند با علم حساب مصري جاي ترديد بسيار است.))
فيرميكوس ماترنوس
يوليوس فيرميكوس ماترنوس3 در سيسيل زاده شد و در اثناي نيمهٴ اول سدهٴ چهارم در آنجا برآمد. اخترگوي نوافلاطوني. او در اثناي 334 و 337 جامعترين كتاب درسي اعصار قديم را در باب تنجيم تأليف كرد موسوم به Matheseos libri VIII . اين اثر با تمام موضوعات از اوايل تا اسرار جهان خارج مربوط است. او پس از درآمدنش به دين مسيح در حدود 346 رديهٴ سختي بر بتپرستي نوشت موسوم به گمراهي اديان باطل.
ه. فيزيك و شيمي هلنيستي و چيني
دربارهٴ رسالههاي كيميايي منسوب به يامبليخوس، يادداشت مرا در فقرهٴ ج ببينيد. راجع به رسالهٴ آدامانتيوس دربارهٴ بادها، يادداشت مرا در فقرهٴ ز ببينيد.